همین جا جاییست که تو ایستاده باشی جانا . نصف النهار مبدا جهان متغیر است
همین جاست. دو وجب زمینی که از بهشت روی زمین افتاده است ...
چهار سال قبل هم، اینجا آمده بود و بوی این قله را میشناخت. آنجا درخت اناری که کوچک بود ایستاده بود. سریاس صبحگاهی فریاد زد:
- خدای من ... بیشک این آخرین انار دنیاست. هیچ جای دنیا، هیچ درختی در این ارتفاع نمیروید.
آن درخت، " آخرین انار دنیا" بود. آنجایی که زمین تمام میشد و سرزمینهای خدایی شروع میشد. آن جایی که آدم احساس بیپایان و همیشگی بودن میکرد. انگار این انار حد جدایی زمین و آسمان بود.
اخرین انار دنیا
(بختیار علی / مترجم :آرش سنجابی)
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم آذر ۱۳۹۲ ساعت 5:12 توسط تو
|
در سینه های برجسته ات دوماهی ست که مرا می خوانند